سال 41 ، منتشر كردند . شركت فعال ايشان در حوادثى كه منجر به انقلاب اسلامى شد ، از اطلاعيه‌هايى كه به مناسبت‌هاى مختلف از سوى ايشان صادر شده و نخستين آنها در آبان 1341 و در اعتراض به مصوبه انجمن‌هاى ايالتى و ولايتى است ، به‌دست مىآيد . روش ايشان بسيار تُندتر از ديگر مراجع وقت مانند آيات شريعتمدارى ، گلپايگانى و نجفى بود . فهرستى از اين اطلاعيه‌ها را در اسناد انقلاب اسلامى « 1 » ، مجلد پنجم مىتوان ملاحظه كرد . « 2 » همان‌گونه كه گذشت لحن اطلاعيه‌هاى ايشان صريح و بسيار انتقادى بود ، چنان كه روش وى طى سال‌هاى 56 - 57 شديدتر از آنان بود . بيشتر اين اعلاميه‌ها در ارتباط با رخدادهايى صادر مىشد كه به‌طور مستقيم جنبه سياسى داشت . نمونه آن ، اطلاعيه ايشان در سال 1354 درباره حزب رستاخير بود كه در آن آمده بود : « صريحاً اعلام مىدارم دخول در حزب جديدالتأسيس را به اين صورت كه دولت و مطبوعات و راديو پس از نطق طراح حزب برداشت نموده و مردم را ملزم مىكنند كه در آن حزب فعاليت نمايند و بايد ايمان به سه اصل داشته باشند و الا زندان يا تبعيد و لااقل محروم از حمايت دولت خواهند شد ، حرام مىدانم » . « 3 » در ميان مجموعه اعلاميه‌هاى ايشان ، اطلاعيه‌هايى نيز هست كه جنبه دينى و ارشادى دارد . از آن جمله مىتوان به اطلاعيه‌اى كه ايشان درباره حسينيه ارشاد و كتاب‌هاى دكتر شريعتى در 9 / 8 / 1351 صادر كرده ، اشاره نمود . در اين اطلاعيه - كه در پاسخ استفتايى است كه در آن اشاراتى به مطالبى از كتاب‌هاى تشيع علوى و صفوى و

--> ( 1 ) . منتشره توسط مركز اسناد انقلاب اسلامى ، تهران ، 1374 ( 2 ) . اسناد انقلاب اسلامى ، ج 5 ، صص 20 ، 33 ، 37 ، 43 ، 47 ، 61 ، 85 ، 90 ، 91 ، 95 ، 97 ، 103 ، 106 ، 110 ، 117 ، 124 ، 132 ، 134 ، 136 ، 138 ، 144 ، 148 ، 153 ، 155 ، 157 ، 159 ، 160 ، 162 ، 170 ، 171 ، 174 ، 177 ، 181 ، 186 ، 190 ، ( از خرداد 57 تا اول بهمن همان سال به دليل محدوديت و زندانى بودن ، اطلاعيه‌اى صادر نشده ) ، 274 ، 275 ، 281 ، 283 ، 284 . ايشان فرمودند كه آن مجموعه كامل نيست و اطلاعيه‌هاى ايشان بيش از آن است . ( 3 ) . بنگريد : زندگينامه حضرت مرجع مجاهد آيت‌الله العظمى سيد محمد صادق حسينى روحانى ، ص 37 - 38